لباس و پوشش زنان و مردان سیستان
 
لباس و پوشش زنان و مردان سیستان
 
 
لباس سیستانی و زابلی و پوشش مرسوم مردمان سیستان زمین
 

دانلود نمونه سوالات



 استخدامي

 |+| نوشته شده در  یکشنبه هفدهم شهریور 1392ساعت 12:10  توسط محمد  | 
به گزارش خبرگزاری فارس از زاهدان، حجت‌الاسلام عباس دانشی امروز در آیین افتتاحیه پنجمین جشنواره فیلم کوتاه و عکس استانی سیستان و بلوچستان که در نگارخانه مجتمع فرهنگی و هنری زاهدان برگزار شد، اظهار داشت: طبیعت سیستان‌ و‌ بلوچستان زوایای پیدا و پنهانی دارد که می‌تواند به سوژه‌ای برای عکاسان و فیلمسازان تبدیل شود.
وی با بیان اینکه بسیجیان هنرمندان واقعی عرصه دفاع در میدان حق علیه باطل بودند، افزود: بسیجیان هنرمندان واقعی عرصه دفاع در میدان حق علیه باطل بودند که در طول هشت ساله دفاع مقدس معجزه تاریخ را رقم زدند.
وی با تاکید بر اینکه هنرمندان به روز مباهله توجه کنند، افزود: در عرصه فرهنگ و هنر به روز مباهله کم لطفی شده است.
مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی سیستان و بلوچستان ادامه داد: روز مباهله اتفاق نظر  بین شیعه و سنی است که این بهترین ظرفیت برای وحدت اقشار جامعه است و هنرمندان فعالیت خود را به این موضوع اختصاص دهند.
دانشی خاطرنشان کرد: تشویق جوانان به فعالیت‌های هنری وظیفه مهم  وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است.
وی به راهیابی آثار عکاسان سیستان و بلوچستان به جشنواره‌های بین المللی اشاره کرد و گفت: طبیعت سیستان و بلوچستان برای عکاسان و فیلمسازان منحصر به فرد است.
مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی سیستان و بلوچستان یاد و خاطر مرحوم استاد شهری را گرامیداشت و خاطرنشان کرد: استاد شهری هنرمند پرآوازه تاریخ سیستان و بلوچستان بود که هنرمندان  خطه سیستان و بلوچستان وامدار وی هستند.
دانشی گفت: نگاه پر مهر مرحوم استاد شهری عامل تشویق هنرمندان سیستان و بلوچستان بود.    


برچسب‌ها: سيستان
 |+| نوشته شده در  چهارشنبه ششم شهریور 1392ساعت 13:11  توسط محمد  | 

 

 

لباس سیستانی

 

لباس مردان سیستانی

 

لباس سیستانیها

 

لباس مردان سیستان

 |+| نوشته شده در  سه شنبه دوازدهم مهر 1390ساعت 9:24  توسط محمد  | 
با سلام

مدتی است وبلاگ لباس سیستانی (همین وبلاگ!) به روز رسانی نشده بود و دلیل عمده آن اتمام اطلاعات در رابطه با لباس سیستانی بود.

لذا از کلیه عزیزانی که در زمینه طراحی لباس سیستانی مطلب یا عکسی دارند خواهشمندم آن را به این ایمیل ارسال نمایید تا در وبلاگ از آنها استفاده نمایم.

ایمیل:hamoon.heart@yahoo.com

از همکاری شما سپاسگذارم.

 |+| نوشته شده در  یکشنبه هفدهم بهمن 1389ساعت 14:27  توسط محمد  | 

عکس از محمد شاهی پودینه

بانوی سیستانی با لباس و طرح قدیم سیستان

عکس از محمد شاهی پودینه

 لباس کودک سیستان

عکس ها از محمد شاهی پودینه عکاس سیستانی

http://www.shahipudineh.blogfa.com/

 |+| نوشته شده در  سه شنبه سی ام شهریور 1389ساعت 19:57  توسط محمد  | 

لباس سیستانی

نحوه بستن لنگوته

 |+| نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم مرداد 1389ساعت 18:54  توسط محمد  | 

این لباس که دارای دامنی کلوش clush به همراه شلوار و کت می باشد از جمله پوششهای زنان سیستان است که دارای قدمت دیرینه بوده و امروزه زیاد مورد استفاده قرار نمیگیرد.

همچنین این خانم از سربند یا لچک نیز در زیر روسری استفاده کرده است.

 |+| نوشته شده در  شنبه دوازدهم تیر 1389ساعت 9:56  توسط محمد  | 

 لنگ: پارچه اي است به طول 3 متر و عرض حدود 1/5 متر که دور گردن و شانه آويخته مي شود. آن را از پارچ ه هاي نخي ساده و گلدار تهيه مي کنند . جوانان بيشتر از لنگ هاي الوان استفاده مي کنند، در جشن ها و مراس م عروسي لنگ سفيد کاربرد بيشتري دارد. از لنگ علاوه بر به دوش انداختن و آويختن به دور گردن استفاده هاي ديگري هم به عمل مي آوردند مثلاً براي خشک کردن بدن و سر و صورت، بعد از استحمام و وضو گرفتن به هنگام نمازخواندن آن را بر روي سر نهاده يا به زير پا مي انداختند و گاه آن را به دور کمر مي بستند و به عنوان کيسه از يک گوشه آن براي محل بذر و کاشتن در زمين زراعتي استفاده مي کردند. به هنگام خريد و آوردن جنس به منزل از مزرعه لنگ را به عنوان دستمال به کار مي بردند.

/ پتو: پارچه اي است پشمي که حدود 1/5 متر پهنا و دو متر طو ل دارد . آن را به دور کمر و گردن و شانه مي اندازند. در حقيقت وسيله اي است گرم کننده که در زمستان جاي لنگ را مي گيرد. اين شال را به گونه اي دور گردن و سر و صورت مي پيچند که فقط چشم و بيني از ميان آن نمايان است . سيستاني ها معمولاً شال کمر نم ي بندند و شال سر ر ا به کمر مي بندند. شال را در رنگ هاي مختلف تهيه مي کنند و به اين شال در منطقه سيستان پتو اطلاق مي شود. اين شال را از جنس نمد درست مي کنند و علاوه بر به دوش انداختن مانند لنگ هم از آن استفاده مي کنند.

پالتوي نمدي : دامداران و کشاورزان از بالا پوش نمدي اي اس تفاده مي کردند که يقه آن مثلثي شکل و آستين آن بلند و قد آن تا زير زانو يا بالاي زانو مي رسيد.

کفش: کفش هاي متعددي در سيستان وجود دارد که سيستاني ها معمولاً از انواع کفشهاي زير استفاده مي کردند:
چپت: بيشتر افراد تهي دست همانند چوپانان از آن استفاده مي کردند؛ تخت آن از لاستيک اتومبيل تهيه مي شد و در پشت پا گره مي خورد، مشابه کفش هاي تابستاني امروزي بود که در اصطلاح محلي به آن چپلي مي گفتند.

کتوک : نوع ديگري از کف ش که ضعيفان و ته ي دستان آن را به پا مي کردند. تخت آن از چوب و داراي دو حفره بود که بند از آن عبور مي کرد و در پشت پا بسته مي شد.

نيم بوت : کفشي است که ساق پا را مي پوشاند و مردم غني و ثروتمند از آن استفاده مي کردند.

کفش چرمي: کفشي است که چرم آن از قائنات مي آمد و مخصوص خوانين بود.
پاپيچ: نوعي نو ار پهن که طول آن 1 متر و عرض آن 15 تا 25 سانتي متر مي باشد . دامداران و روستاييان آن را در زمستان به دور پاي خود مي پيچند، جنس آن از پشم گوسفند است و در بعضي نقاط به آن بند مي گويند.

جوراب: پاپوشي است که در فصل زمستان از آن استفاده مي کنند و دو نوع است:
الف: جوراب پشمي که از پشم گوسفند به صورت ساده يا رنگي مي بافند . معمولاً از رنگ هاي قرمز، سياه و سفيد استفاده مي کنند.
ب: جوراب نمدي که از نمد بافته مي شود.

جوتي: کفش ضخيم از جنس چرم که به وسيله رشته هاي چرم يا نخ تهيه مي شود.

پوتين: کفش بزمي و رزمي مردان سيستا ن بود که به هنگام سفر به پا مي کردند و اين کفش مخصوص افراد مرفه جامعه بود.

دستکش: چوپانان دستکش پشمي و اغلب سفيد رنگ و ثروتمندان دستکش چرمي به دست مي کردند که در مقابل سرما مقاومت داشت و در ظرافت و زيبايي بي همتا بود . دستکش ديگري هم در اين منطقه رواج داشت که در دروي گندم به دست مي کردند و از پوست گوسفند تهيه مي شد و کف دست را مي پوشاند.

 |+| نوشته شده در  شنبه دوازدهم تیر 1389ساعت 9:25  توسط محمد  | 

 

سیستانم

مایه حیات همیشه در رگهایت شریان خواهد داشت

 

چاه نیمه زابل

 |+| نوشته شده در  پنجشنبه بیست و نهم بهمن 1388ساعت 9:6  توسط محمد  | 

جوقه:

نوعی کت که به علت دوام و هزینه بسیار بالا آن را تا چند نسل به تن می کردند.این کت امروزه مشابه ژاکت هایی است که مردان مورد استفاده قرار می دهند و از پشم رنگ خورده بافته می شد.

ستوه:

کتی شبیه کت های نظامی با رنگ کرم شتری و پشمی بود،یقه انگلیسی داشت که افراد مرفه بر روی این کت کمربندی از تار طلا می بستند که به کمر تار طلا شهرت داشت و از کمر آن خنجری آویزان می کردند یا از کمربند شونه کش که به شکل مایل است بر روی کت می بستند.مردان سیستان از ستره پشمی که از پشم شتر بافته می شد،در هنگام سرما استفاده می کردند.

قبا:

تن پوش مردانه بلندی که در زمستان می پوشیدند،یقه آن گرد و بدون برگردان بود و معمولا لبه بلندی داشت و با سنجاق تزئینی باز و بسته می شد و جلو سینه  و سرآستین را برای زیبایی بیشتر یراق دوزی می کردند.قسمت جلو باز بود و با دکمه باز و بسته می شد،آستین های ساده و گشادی داشت و در طرفین آن در پهلوها جیبی تعبیه شده بود،معمولا دو چاک در پهلوها و یک چاک در وسط پشت قبا گذاشته می شد و رنگ آن معمولا بور و سیاه بود و قد قبا تا زانو می رسید.این لباس مخصوص افراد بسیار مرفه سیستان بود.

سیستان

کلاه:

در سیستان از همان دوران کودکی کلاه بر سر می گذاشتند و آن را در زمستان و تابستان مورد استفاده قرار می دادند.به طور کلی مردان هرگز سر برهنه ظاهر نمی شدند و کلاهی از پشم یا کورک بر سر می نهادند کلاهی که مردان در خانه به هنگام استراحت می پوشیدند عرقچین نام داشت که از جنس پارچه نخی بود و کناره های آن با نخ ابریشمی دست دوزی می شد.مردان سیستان از چند نوع کلاه استفاده می کردند:

۱-کلاه پشمی:این کلاه را در صحرا بر سر می کنند و جنس آن از پشم گوسفند است.

۲-کلاه قوس:این کلاه را مردان مسن در جشن ها و مراسم در زیر لنگ بر سر می کردند.

۳-کلاه سیمی:این کلاه از افغانستان وارد شده است و از نخ های طلائی و نقره ای بافته می شود.

۴-کلاه پوستی:از اسم آن پیداست که پوستی بوده و از کشور پاکستان وارد می شود.افراد مرفه مخصوصا دامادها آن را بر سر می گذارند.

۵-کلاه نمدی:این کلاه میان چوپانان متداول است،جنس آن از نمد و مخصوص مناطق سردسیر است.

۶-لنگته:مردان سیستان برای پوشش سر خود از سربندی به نام لنگته استفاده می کنند.این سربند مشابه عمامه است اما به شکل عمامه روحانیون آن را به سر نمی پیجند بلکه یک سر آن را لای سربند و سر دیگر آن را رها می کنند.طول آن از ۱۰ تا ۵/۱۱ متر می رسد و عرض آن بین ۵/۱ متر است.جنس آن از ململ یا پارچه های نازک خارجی است.سربند آنها بیشتر سفید یا خاکستری است،سادات مشکی بر سر می کنند.سیستانی ها از رنگ قرمز استفاده نمی کنند.

۷-عرق چین:کلاه دست بافی است که معمولا سفید بوده و آنرا زیر لنگته بر سر می کنند.

 |+| نوشته شده در  شنبه هجدهم مهر 1388ساعت 17:48  توسط محمد  | 
 
  بالا